زالو درمانی

خواص بزاق زالو :

زالوی طبی با نام ( Hirudo Medicinalis ) معروف می باشد که اصولا جزء انگلهای خون خوار به شمار می رود . طول آن به طور متوسط ۱۲ سانتی متر و عرض آن حدود یک سانتی متر است و وزن آن ۳-۲ گرم می باشد و بصورت زنده زایی تکثیر پیدا می کند ساختمان بدنی این موجود از لحاظ سیستم عصبی بسیار ساده و ابتدایی است. جهت تکثیر و رشد معمولا در آکواریومهای بزرگ و به صورت گروهی پرورش داده می شوند بزاق زالو (Leeches ) حاوی آنزیمهای فراوانی است که خواص درمانی متعددی دارند که به اختصار به شرح ذیل می باشند :

1. خاصیت Anesthetic : این خاصیت باعث کاهش درد موضعی در هنگام نیش زدن میگردد که عمدتا به دلیل وجود ماده Hirudin می باشد. 
2. خاصیت Vasodilator : این خاصیت به دلیل ماده Histimine می باشد که باعث گشادگی عروق خواهد گردید .
3. خاصیت Anticoagulant : این خاصیت به دلیل آنزیم Hyaluronidas موجود در بزاق H.M می باشد. بعلاوه این آنزیم خاصیت موکوکینتیک و آنتی بیوتیک بسیار قوی دارد در حدی که در درمان گلوکوم هم بسیار موثر هست .

4. خاصیت Protealitic inhibitor : این حالت به دلیل وجود سه پروتئین خاص به نامهای Hirudin و Bdelin و EgLin می باشد.

الف ) Hirudin : مهارگر اختصاصی ترومبین می باشد پس در روند تشکیل لخته موثر هست این ماده امروز به طور صناعی جهت استفاده در امور طبی ساخته می شود . ب ) Bdelin : با وزن مولکولی ۵۰۰۰ ، مهارگر Tripsin و پلاسمین و Acrosin می باشد و اغلب در موارد نیاز به غیر فعال کردن پلاسمین مورد مصرف دارد.

EgLin : با وزن مولکولی کم خاصیت مهارگری ELastase و cathepsin و Subtilisin و Chymotripsin را دارد که بسیار موثر در کاهش التهاب بعد از تروما و جراحی ها و مشکلات آندوتلیوم روده ای علی الخصوص بیماری کرون می باشد بعلاوه این ماده مانع تشکیل لخته به دنبال سپتی سمی در خون می گردد .

5. خاصیت Antibiotic : آنچه را که اخیرا مورد توجه قرار گرفته است این خاصیت Leech می باشد که عمدتا به وسیله Hydrophila Aeromonas یا ( Hirudini ) که در روده زالو زندگی می کند تولید می گردد و بر روی بیماریهای ناشی از استاف اورئوس و توبرکلوز و بیماری دیسانتری و دیفتری موثر می باشد . آنزیمها و پروتئینهای متعدد دیگری نیز در کیسه های بزاقی قدامی و خلفی ( H . M ) موجود می باشند .

محققین هندوستان طی بررسی های علمی متوجه شدند که زالو خون سیاهرگی مملو از Co2 را به خون شریانی حاوی ۰۲ ترجیح می دهد و در مکیدن خون، عروقی را انتخاب می کند که دارای غلظت بالاتر و خون فاسدتر می باشند. 

زالو از سویی خون آلوده و فاقد ۰۲ را تخلیه می کند و از سوی دیگر بزاق خود را که حاوی مادهای آنتیکوالاگون (هیرودین) و احتمالا بیش از یکصد نوع ماده bioactive (مثلا ترکیبات پروستا سایکلین فرم و پروتئینی شبیه گیرنده های نیکوتینیک استیل کولین) دیگر می باشد، به موضع تزریق می کند. یعنی دو عمل تصفیه خون و ترقیق خون را همزمان انجام می دهد و بالطبع این خون سالم سازی شده به کنترل عفونتها و عملکرد بهتر سلولهای دفاعی خون و سیستم ایمنی و افزایش اکسیژناسیون بافت ها منجر خواهد شد.

امروزه در مهار venous Congestion (مهمترین کمپلیکاسیون جراحی ها پلاستیک و میکروسکوپی و پیوند اعضاء و گرافت های پوستی) زالو به خوبی عمل میکند و مانع احتقان خون، هماتوم، ادم، ترومبوز و نکروز عضو یا فلاپ پیوند زده شده میگردد(البته زالو در نارسایی شریانی یا ایسکمی بافتی چندان موثر نیست و infection های مشاهده شده پس از زالو تراپی در

Gerald و James ضمن معرفی Case های متعدد و متنوعی که با متد زالودرمانی Reject پیوند عضو قطع شده آنها بهبودی یافته، بحث کاملی پیرامون عفونت های متعاقب زالو و آنتی بیوتیک تراپی آن ارائه داده است.

زاخارسکی و همکارانش در Report خود بیماری با ملانوم بدخیم متاستاتیکی را معرفی کردند که طی سه جلسه زالو درمانی کاملا مداوا شده است (تحریک رشد سلولهای سرطانی ملانوم به دلیل آنزیم مترشحه از سلولهای ملانوم است که هیدرودین بزاق زالو مهار کننده این آنزیم است.)

دکتر NAZAR در Lik Sprava 1998 Aug شرح درمان میوکاردیت عفونی را با هیریدوتراپی آورده است.

پژوهشگران دپارتمان فارماکولوژی دانشگاه کنتاکی از لحاظ بیوشیمی مقایسه ای میان هپارین و هیرودین به عمل آوردند که اثر اختصاصی تر هیرودین نسبت به هپارین را به دلیل زیر توجیه کردهاند :

• هیرودین برای فعال شدن نیاز به کوفاکتور ندارد
• هیرودین اثرات پایدار و یکنواخت dose – dependent دارد
• هیرودین اثر مستقیم روی مهار ترومبین دارد
• هیرودین toxicity (مسمومیت) نمیدهد.

جوزف آیتون جراح ترمیمی بیمارستان ماساچوست ایالات متحده در سال ۱۹۸۵ وازنش (Reject) پیوند گوش یک پسربچه را با زالو مرتفع ساخت.

امروزه جامعه جراحان انگلستان پس از مشاهده اثرات معجزه آسای زالو در جراحیهای پلاستیک و گرافتهای پوستی و پیوند اعضاء، کاربرد زالو پس از پایان جراحی و حتی در حین عمل، را کاملا پذیرفته اند و مورد تأکید قرار می دهند.

پروفسور ایوالیو از دانشگاه مون پلیه (فرانسه) معتقد است هنوز تمامی اسرار و خواص مثبت پزشکی زالو کشف نشده است و دست کم ده اثر درمانی برای زالو قائل است.

در کشور روسیه درمان با زالو بسیار رواج یافته است بطوری که بیماریهای مختلف از سردرد و بیماری قلبی و پوستی گرفته تا حتی ضعف قوای جنسی را با زالو اندازی معالجه می کنند.

در مسکو و اوکراین کرمهای آرایشی جهت رفع چروک صورت ابداع شده است که ماده مؤثره آن از زالو استحصال شده است.

در اوایل قرن نوزدهم سالانه ۳۰ میلیون عدد زالو از آلمان به آمریکا صادر شده و مورد مصارف درمانی و طبی قرار گرفته

است.

در تحقیقات ارائه شده از سوی دانشگاه استانفورد کالیفرنیا که در مجله لارنگوسکوپ (آگوست ۱۹۹۸) چاپ شده است، کاربرد زالو در جراحی های پلاستیک و ترمیمی با درصد موفقیت بالایی همراه بوده است. (کاهش واپس زدن پیوندها و گرافتها)

پروفسور مییر، آلتون، اوخنر و هورتر معتقدند هر گونه کانون عفونی بدن را بوسیله زالو می توان ریشه کن کرد.

زاخارین روسی معتقد است زالو موجب انبساط عروق موضع نیز می گردد و بلکه اثر وازودلاتاسیون عمومی بدن را برای آن قائل است چرا که مشاهده می شود که در crise هیپرتنشن، پس از مصرف زالو، فشار به حد نرمال بر می گردد.

هر زالو پنج تا پانزده میلی لیتر خون می مکد ( ده برابر حجم بدن خود ) طی مدت ۱۲۰ – ۱۵ دقیقه.

خونریزی پس از جدا شدن زالو ۱۰ – ۲ ساعت طول می کشد ماده بی حسی تزریق شده توسط زالو در موضع سبب از بین رفتن درد حین نیش زدن و مکیدن خون می شود.

هیرودین سبب:

• مهار تبدیل فیبرینوژن به فیبرین و بالطبع مهار انعقاد خون
• شل شدن عضلات صاف دیواره عروق و بالطبع گشادشدن عروق (Vasodilatation)
• افزایش و بهبود فلوی خون در دکتر آلبرت کراشینیوک در روسیه در Case جالب بدین ترتیب معرفی کرده است.

۱) کودکی ۶ ساله با سابقه cp – فلج مغزی . که مدت ۵ سال توانایی راه رفتن نداشته است و پس از جلسات زالو درمانی بخوبی راه رفته و علایم cp ناپدید شده است

۲) زن جوانی با سابقه حملات آسم Status و نازائی. طی مرحله اول هیرودوتراپی آسم وی کاملا بهبود یافته و پس از مرحله دوم هیرودوتراپی باردار شده و صاحب فرزند می گردد! جالب است بدانیم فقط ۲% اطفال متولد شده دارای آپگار ۱۰ میباشند که این نوزاد دارای آپگار ۱۰ بود(!)

دانشمندان سن پترزبورگ روسیه طی سالهای ۹۳۹۷ دو تئوری زیر را درباره توانایی های درمانی زالو اثبات کردهاند :

الف – bioenergetical effect : زالوها توانایی ایجاد ثبات در مناطق حیاتی را دارند. در آزمایشگاههای بیوفیزیک و بیومکانیک انستیتو کورتکوف روی اثر زالو در kirlian effect (پرتوافکن luminescence بافتهای بیولوژیک در میدان های الکترومغناطیسی با فرکانس بالا) مطالعه شده و متوجه شدند که پس از زالو تراپی افزایش luminescence را شاهد هستیم و بطور قابل ملاحظه ای افزایش پایداری انرژتیک و سازه های اطلاعاتی در بافتها را شاهد هستیم که با هیچ متد درمانی دیگری این افزایش حاصل نمی شود.

ب –neiro – throphical effect : ترشحات زالو موجب تحریک رشد نرون ها و نورودندریت ها و ترمیم و نوسازی آنها می گردد. این کشف می تواند افق روشنی در درمان بیماری های ناعلاج CNS پارکینسون، اسکلروزیس ( MS)

cVA . ترومبوز عروق مغز، آلزایمر و … برای ما باز کند.

کرسی زالو درمانی سن پترزبورگ (MAPS) در آخر توصیه می کند : ما معتقدیم هر پزشکی اعم از جراح آنکولوژیست، ارتوپدی دندانپزشک، ژینکولوژیست و … بایستی توانایی های درمانی زالو را بشناسد و استفاده کند. زالو توانایی درمان گروه متنوعی از بیماری ها را دارد نظیر : زخم معده، کولیت، پروستاتیت، برونشیت، التهابات کبد و کیسه صفرا، گاستریت، همورویید، اغلب بیماریهای پوستی، اسپاسم عضلانی، واریس، نازانی، آدنوم پروستات، ناباروری مردان، کاهش میل جنسی(Impotnce)، الکلیسم، ترک اعتیاد مواد مخدر).

دکتر Sawyer از موسسه تحقیقاتی بیوفارم انگلستان معتقد است که در دهان زالو آنزیم ژله مانندی بنام Orgelase موجود است که در درمان بیماری های چشمی و آرتریت روماتوئید کاملا کارآیی دارد.

اخیرا مطالعاتی نیز در دست اقدام است پیرامون تأثیر زالو در کنترل و بهبودی تومورهای سرطانی که امید می رود به محافل علمی جهان عرضه گردد. مقالات و گزارشات علمی فراوانی پیرامون تکنیکهای زالو اندازی، نحوه آماده سازی روانی بیمار. مراقبت های پس از زالو اندازی، روش نگهداری و تکثیر زالو و دهها عنوان دیگر در مدلاین و کتب رفرانس leech therapy به چشم می خورد که جمع بندی آنها در این مقاله ممکن نبود.

خون آشامی صفت مشترک اغلب زالوهاست. از نظر جانورشناسی زالوها در طبقه بندی آنالید ها جای می گیرند. زالوها کرم هایی هستند به طول یک تا چند اینچ و در هر انتها بادکش دارند. بادکش مکنده انتهای خلفی درشت و پهن تر است حال اینکه بادکش انتهای قدامی کوچک تر و باریک تر است. بادکش ها برای اتصال تغذیه و حرکت جانور خلق شده اند.

زالو دارای چینه دان قابل اتساعی است که می تواند خون زیادی را در خود ذخیره کند. بعضی از زالوها ماهیچه های پرقدرتی دارند و می توانند بدن خود را باز و جمع کنند به طوری که قادرند با حرکت موجی خود ماهرانه در آب شنا کنند یا در سطح جامدی بخزند. همه زالوها هرمافرودیت (دوجنسی) هستند و علاقه دارند پیش از آنکه خود را گشنیده کنند با همدیگر بیامیزند و عمل لقاح انجام دهند و بدین ترتیب اسپرم یک زالو تخمک زالوی دیگر را بارور سازد.

زالوهای آبزی انگل ماهی ها و لاک پشت ها هستند و معمولا وقتی به میزبان خود می چسبند به سادگی او را رها نمی کنند. اغلب زالوهای آبزی به رنگ خاکستری متمایل به قهوه ای و دارای خطوط رنگی هستند. زالوی پزشکی نمونه ای از این نوع زالو است.

گزش زالوها بی درد است. آنها خود را به میزبان های شناگر می چسبانند و پوست یا مخاط را با سه آرواره شاخی خود به شکل شکاف سه شاخه می درانند و به کل بادکش دهانی که به مثابه یک سیستم ایجاد خلأ عمل می کند و خون را به جیب های قابل اتساع قسمت میانی لوله گوارش پمپاژ کرده و برای ماهی ها ذخیره می کنند. تخم ناشی از آمیزش زالوها با یکدیگر به شکل پیله در خاک یا در سنگ یا کنده های درخت در حاشیه آب افکنده می شود. بعضی از زالوهای آبزی از کرم های خاکی و تخم قورباغه ها تغذیه می کنند و انواع دیگری از زالوهای آبزی که قدرت مکندگی چندانی ندارند از کرم های خاکی لارو و حشره و حتی لجن های آلی کف استخر امرار معاش می کنند.

بعضی از این زالوها به حلزون ها حمله می کنند. بعضی ها که آرواره با دندان ندارند و دارای قدرت گزش نیستند، به بریدگی هایی که خون تازه ای دارند یا به دور جانورانی که تازه کشته شده اند و خون تازه ای از آنها جریان یافته است جمع می شوند

زالوهای خشکی در مناطق استوایی آسیا و جزایر اقیانوس پاسیفیک و هند یافت می شوند. انواع خون آشام این زالوها وارد مجاری بینی و سینوس ها می شوند و آنقدر خون می خورند و باد می کنند که راه فرار از این مجاری برای آنها باقی نماند. درجنگل های باران خیز هند و سیلان زالوهایی در هر ردپای گله ها تا دام یا در بوته ها و درختان وجود دارند که از طریق حس بویایی با نور با درجه حرارت یا حس مکانیکی به حیوان رهگذر حمله می کنند. مواردی گزارش شده است که افراد مجروح یا مفقود در جنگل از حمله هزاران زالو از این نوع از پا درآمده بودند. درمان با زالو که ریشه تاریخی صد هزار ساله دارد و مدتی به درازای قرن گذشته منسوخ شده بود، یک بار دیگر به میدان آمد و در جراحی و کنترل درد به کار گرفته شد. در سال ۲۰۰۱ پژوهشگران دانشگاه ویسکانسین در مدیسون یک زالوی مکانیکی ساختند که شبیه به یک بطری کوچک بود و به یک فنجان متصل می شد. با این دستگاه داروی ضد انعقاد تجویز و در صورت لزوم خون گرفته می شد. در آمریکا شرکت Leeches USA Ltd هر زالوی زنده را به قیمت ۶ تا ۷ دلار اخیرا به بازار آورده است. پژوهشگران دانشگاه اسن (Essen) در آلمان اخیرا نتایج یک کارآزمایی بالینی را گزارش کرده اند که شامل ۵۱ بیمار مبتلا به استئوآرتریت اولیه زالو بوده اند. این بیماران به طور اتفاقی در یک جلسه با زالو درمان شدند به این ترتیب که ۴ تا ۶ زالو در منطقه دردناک اطراف مفصل قرار داده شد و این گروه با گروه دیگری که دیکلوفناک موضعی می گرفتند مقایسه شد.

نتیجه این تحقیق که در خبرنامه پزشکی practice news Family در ژانویه ۲۰۰۴ آمده است کاهش درد در ۲۴ ساعت بوده. درمان با زالو آغاز شد و مجددا اهمیت یافت و اثر کاهش درد نسبت به گروه شاهد دیکلوفناک به طور بارزی بیشتر بود. (نسبت ۵۳ / ۵ به ۱۹ / ۳ در گروه زالو در مقایسه با ۵۱ / ۵ به ۴۲ / ۴ در گروه دیکلوفناک) به نقل از این خبرنامه در یک دسته ۱۳ موردی پیوند مجدد لب به دنبال صدماتی مانند گاز گرفتن سگ در ۱۱ مورد از زالو استفاده شد. تمام موارد درمان شده با زالو موفق بود اما در به کار گرفتن در محل گزش زالو جوشگاه زخم دیده می شد.

سالیان درازی بود که استفاده از زالو برای حجامت به دلیل انتقال بیماری ها از جمله هپاتیت از رونق افتاده بود. مجله لارنگوسکوپ در سال ۲۰۰۲ پژوهشی را ارائه داده است که از استفاده مجدد زالو در بیماران مبتلا به احتقان وریدی به دنبال پیوندهای آزاد در جراحی های ترمیمی حکایت دارد. این پیوندها به رغم برقراری یک جریان خون شریانی خوب به علت احتقان وریدی از بین می روند. در این مطالعه ۴۵۰ بیمار که در فاصله ژانویه ۱۹۹۵ تا سال ۲۰۰۰ تحت درمان جراحی ترمیمی سر و گردن با روش پیوند آزاد قرار گرفتند ۸ بیمار یعنی چیزی در حدود ۱/۸ درصد آنان دچار احتقان وریدی غیرقابل علاج با روش جراحی متعارف قرار گرفتند برای این ۸ بیمار برنامه زالودرمانی با زالوی پزشکی مراقبت ویژه، بررسی مکرر خون، تزریق خون در صورت لزوم و پیشگیری آنتی بیوتیک علیه آئروموناس هیدرفیلا به اجرا درآمد.

در ۸ مورد برنامه مزبور موفقیت آمیز بود و برای هر پیوند به طور متوسط از ۲۱۵ زالو استفاده شد. محققان فوق به این نتیجه رسیدند که با قبول عوارض و در نظر گرفتن ملاحظات و تمهیدات ویژه استفاده از این شیوه در پیوند موفقیت آمیز جراحی های ترمیمی می تواند سودمند واقع شود.

آنزیم های موجود در بزاق زالو:

هیرودین مهمترین ماده ضد انعقاد بزاق زالو است. پروتئینی متشکل از ۶۵ اسید آمینه است و ردیف اسیدهای آمینه آن با تکنیک PCR مشخص شده است. خاصیت ضد انعقادی هیرودین قوی تر از هپارین است. عمل هیرودین به وسیله عوامل دیگر موجود در زالو مانند همنتین و آنتی استاتین تقویت می شود. فعالیت هیرودین را از روی خاصیت ترومبین آن بیان می کنند.

امروزه فرم نوترکیب هیرودین به نام لیپرودین سنتز شده است. هیرودین توانایی زیادی در ممانعت از انعقاد خون دارد به طوری که چند قطره بزاق دهان زالو قادر است مقدار زیادی خون را به صورت مایع نگه دارد و مانع انعقاد آن شود ( با آزمایشی که به صورت تجربی بر روی خون مکیده شده توسط زالو انجام شد زمان لخته شدن خون به بیش از ۶ ساعت افزایش یافته بود ).

وقتی که خون با لبه بریده بافت تماس حاصل می کند فاکتور ۱۲ یا هاگمن فاکتور فعال می شود. متعاقب فعال شدن این فاکتور انعقادی یک سری آنزیم ها از جمله آنزیم پروتناز ترومبین فعال می شود این آنزیم سبب تبدیل فیبرینوژن به فیبرین می شود و فیبرین به صورت رشته های کلاف مانند ، محل بریدگی را می بندد و مانع خونریزی می شود و خون را منعقد می کند.

هیرودین به صورت خیلی اختصاصی و قوی از فعالیت آنزیم پیروتئاز ترومبین جلوگیری می کند و مانع انعقاد خون می شود. فیبرینوژن یک مولکول دایمر است و در محل اتصال ( FG ) یا ( Binding sites ) برای رسپتور پلاکت های فعال شده دارد. (

Gp116 – 111a ) این محل اتصال می تواند سبب اتصال پلاکت ها و ایجاد تجمع پلاکتی کند. احتمالا هیرودین مانع اتصال دور رسپتور ( Fg / Gp ) می شود و از این طریق مانع انعقاد خون می شود از تجمع پلاکت ها جلوگیری می کند. اتصال پلاکتها در داخل عروق می تواند مرجع به تشکیل پلاکت های عروقی و انسداد عروق شود.

خواص دیگر هیرودین :

هیرودین با انبساط ماهیچه های صاف جدار عروق سبب گشادی عروق و افزایش جریان خون می شود. هیرودین خاصیت بی حس کنندگی دارد ؛ لذا دقایقی بعد از چسبیدن زالو به مح و ترشح بزاق منطقه بی حس می شود و احساس سوزش ناشی از نیش زالو از بین می رود و بیمار به راحتی وجود زالو و خونخواری آن را تحمل میکند.

بطور کلی برای هیرودین اثرات آنتی کواگولانت ، آنتی ترمبوتیک ، ترمبولیتیک ، آنتی ایسکمیک ، هیپوتنسیو ، تحریک کننده سیستم ایمنی ، ممانعت از تصلب شرائین ، بی حس کنندگی ، آنتی باکتریال و خاصیت ضد التهابی شناخته شده است. پژوهشگران دپارتمان فارماکولوژی دانشگاه کنتاکی طی تحقیقاتی ، اثرات ضد انعقادی هیرودین را با هپارین مقایسه کرده اند:

هیرودین برای فعال شدن نیاز به کوفاکتور ندارد.

هیرودین اثرات پایدار و یکنواخت وابسته به دوز دارد.

هیرودین اثر مستقیم روی مهار ترومبین دارد.

هیرودین مسمومیت ندارد.

هیرودین بی حسی موضعی می دهد.

۲) بدلین : این یک آنزیم مهار کننده پروتئازها مانند تریپسین کیموتریپسین یا پلاسمین است که فاکتورهای تورم و پخش شدن در بافت میباشند.

۳) آپیراز : آپیر از یک آنزیم قوی ضد تجمع پلاکتها با اثرات روان سازی جریان خون است.

۴) اگلین : اگلین ، ضمن این که یک آنزیم ضد تورم است ، ضد اکسیداسیون و ضد رادیکال نیز میباشد.

۵) دستابیلاز : این آنزیم که یک فاکتور ضد تجمع پلاکتی بسیار قدرتمند است ، با اثرات فیبرینولیزی و هیدورلیزکنندگی منجر به حل شدن لخته های خونی تشکیل شده می شود ، این آنزیم به وسیلهی نیکونوف کشف گردید که بک شیوهی درمانی بسیار هیجان انگیز را معرفی کرد.

۶) هیالورونیداز : این ماده هم به عنوان فاکتور پخش کننده و هم به عنوان یک عنوان یک آنتی بیوتیک عمل میکند. این آنزیم با حل کردن مواد بافتی ، زمینه پخش بزاق زالو را در بافت ها فراهم می کند و با این کار زالو توانایی می یابد بافت های دور دست را نیز تحت تأثیر قرار دهد و اثرات درمانی در همه جای بدن به خصوص در نزدیکی محل اتصال زالو به بدن بر جای بگذارد.

۷) لیپازها و استرازها : از لیپولیتیک فاکتورها هستند و چربی ها را تجزیه میکنند و استفاده های درمانی از آن شروع شده است.

۸) یک ماده بی حس کننده : وقتی زالو پوست را نیش می زند ، ایجاد یک زخم به شکل Y میکند ، که کاملا بدون درد می باشد و به دلیل وجود ماده قوی بی حس کنندگی ، به سادگی ، احساس خنکی ایجاد می نماید. و بعد از حدود ۵ دقیقه پس از چسبیدن زالو به محل ، بیماری دیگر احساس درد و سوزش ندارد و تا آخرین مرحله زالو درمانی ، موجود زالو روی بدن به راحتی تحمل میشود.

۹) آنتی الاستاز : این ماده که از طریق کنترل عمل الاستاز فعالیت می کند ، آنزیمی است که الأستین جلدی را به خصوص در پوست ، تنزل می دهد.

۱۰ ) ماده گشادکننده رگ : این ماده که هنوز به طور رسمی مشخص نشده بسیار شبیه هیستامین است. این ماده مانند نوروترانسمیترها که از ۳۴ غذهی مغزی که در طول بدن زالوی هیرودومدیسینالیس تقسیم شده اند ، ترشح میشود. چند دقیقه پس از اتصال زالو محل نیش قرمز و پرخون میشود ؛ شاید این پرخونی را بتوان به این ماده نسبت داد که فلوی ( جریان خون را در محل افزایش داده است.

۱۱) منوکسید نیتروژن سنتتاز : این فاکتور موجود در بزاق زالو شبیه به نوع انسانی است که سبب ترمیم اعصاب صدمه دیده میشود.

۱۲ ) اورگلاز : دارای اثرات درمانی در بیماری آرتروز است. بسیار دیده شده است که افراد مبتلا به آرتروز زانو که از درد زانو و محدودیت حرکتی زانوها رنج می برند با چند جلسه زالو درمانی بهبودی بسیار می یابند. و ما این را به کرات تجربه کرده ایم. زالو همچنین کاتکولامین ترشح میکند که روی پایانه های عصبی بخصوص در پوست مانند دوپامین و سروتونین عمل می کند. استیل کولین مترشحه در هیرودومدیسینالیس خیلی مهم است. روش رسمی برای سنجش استیل کولین در بافت ، بر اساس یک روش بیولوژیک شامل قدرت انقباض قسمت پشت زالو می باشد.

مواد دیگری مانند استیل کولین ، نوروترنسمیترها مواد شبه هیستامینی با اثرات وازودیلاتوری ، Anti statin

، Hementinو آنزیم مشابه PG12 ) Prostaglaindine ) که مانع فعالیت کالیکریین و فاکتورهای XI و XII میشود نیز در بزاق زالو یافت میشود.

زالو خون را بهتر از حجامت از عمق بدن بیرون می کشد. زالو انداختن برای بیماریهای پوستی مثل جوشه ، دمل های صورت ، لکه ها و نقطه های سیاه و سفید و نظایر آن مفید است. امروزه زالو به دلیل خاصیت ضد انعقاد خود یکی از ابزارهای جراحی در پیوندها و دوام بافت پیوندی است.

هر زالو حدودا CC5 خون در مرحله اول می مکد. البته اگر خونریزی را قطع نکنید ممکن است تا CC150 خونریزی ادامه یابد ( ۱۰ ساعت یا بیشتر ). طی زالو درمانی با ۱۰ عدد زالو ، خون از دست رفته ( شامل خونریزی پس از اتمام خونخواری ) ۲۵۰۳۵۰ CC خواهد بود. تحقیقات نشان می دهد که ۳-۵ روز پس از زالو اندازی عروق جدیدی در اطراف و حاشیهی محل نیش زالو به وجود می آیند که برای تخلیه عروقی این ناحیه مفیدند.

بنابراین از نظر درمانی بسیار مهم است که درمان به زودی قطع نشود ؛ بلکه در دفعات بعدی نیز ادامه یابد تا بیماری و آسیب مرتفع شود. اثرات فارماکولوژیکی بزاق زالو به مدت ۱۰ ساعت یا بیشتر در محل زخم باقی می ماند.

چنین اثراتی را نمی شود با مصرف مواد ضد انعقادی معمولی مثل هپارین در زخمهای کوچک پوست به وجود آورد. در بیشتر روش های جراحی استفاده از زالو توسط جراح ماهر برای بیمار توضیح داده میشود ، این روش قدیمی یک روش بی درد کننده اساسی است؛ زیرا ترشحات زالو با تأثیر بر روی اعصاب اطراف محل درد، بی حسی موضعی ایجاد می کند.