به چه نکاتی پس از زالو درمانی باید توجه کرد

توصیه های مورد توجه پس از زالو درمانی :

۱ – تا ۴۸ ساعت موضع زالو درمانی با آب معمولی تماس نداشته باشد. البته اگر آب را بجوشانید موردی ندارد.

۲ – موضع زالوها به طور طبیعی ۸ تا ۱۶ ساعت خونریزی دارد و در صورت خونریزی عادی و ملایم نگران نباشید. تحرک کمتر و حالت دراز کش سبب کاهش خونریزی می گردد. پس از ۱۲ ساعت در صورت ادامه خونریزی به پزشک مراجعه کنید یا با مطب تماس بگیرید.

۳ – ۲۴ ساعت پس از زالو درمانی پانسمان را باز کنید و در صورت خونریزی ضماد گیاهی انعقاد را روی موضع بریزید و مجددا پانسمان کنید و برای رفع سریع جای نیش زالو از روغن بادام تلخ روی موضع استفاده کنید.

۴ – گاه خارش موضعی زالو پس از ۲۴ ساعت شروع می شود و گاهی تا یک هفته ادامه دارد و در صورت خارش محدود از روغن بنفشه یا روغن گشنیز یا روغن کافور یا روغن بادام تلخ استفاده کنید و در موضع زالو استعمال کنید . در موارد خارش شدید به مطب مراجعه کنید.

۵ – پس از زالو درمانی تا ۲۴ ساعت مقاربت جنسی نداشته باشید

۶ – پس از زالو درمانی استراحت فیزیکی و بدنی و حتی استراحت فکری (پرهیز از تنش , مطالعه , تلویزیون , مهمانی یا …) توصیه می شود. (حدود ۸ ساعت)

۷- تا ۲۴ ساعت نمک , تخم مرغ و ماهی و ترشی جات و به زور کل سردی جات مصرف نشود.

۸ – تماس سرما و آب سرد با موضع زالو سبب خارش شدید و تورم می گردد.

۹ – به طور کلی غذاها و ادویه و میوه های بسیار گرم و بسیار سرد پس از زالو درمانی ممنوع و مضر می باشد. و بیش تر از غذاهای معتدل نظیر کرفس , جو , آبگوشت , گلابی , شیر برنج , قیمه , سیب , سوپ جو , سکنجبین , سرکه شیره و … باید استفاده کرد. البته شربت گلاب با عسل یا آب انار بعد از زالو درمانی خیلی مفید است .

۱۰ – مصرف غذاهای سنگین , مقوی و چرب (مانند دل , جگر , قلوه و…) و پرخوری پس از زالو درمانی بسیار ضرر دارد. چون این مواد مولد خون غلیظ و کثیف هستند و اثر زالو درمانی را به شدت کاهش می دهد.

۱۱ – پس از زالو درمانی حتی المقدور کم تر سرپا بایستید و پیاده روی کم تر داشته باشید.

۱۲ – خواب پس از زالو درمانی تا ۶ ساعت ممنوع است . به علت مزاج سرد خواب .

۱۳ مصرف غذاهای شور و حمام گرم پس از زالو درمانی جایز نیست ( هر ۸ ساعت یک لیوان شربت عسل تا ۳ روز ) مصرف شربت عسل , آب انار و گلاب , مالت جو و شربت زعفران و بیدمشک پس از زالو درمانی مفید است

۱۴ – ندرتا پس از زالو درمانی عوارضی نظیر تب و تپش قلب , ازدیاد فشار خون , اضطراب , سردرد , سردی و لرزش بدن , رنگ پریدگی , تهوع و … پیش می آید که پزشک شما را راهنمایی خواهد کرد. این عوارض موقت و مقطعی بوده و جای نگرانی ندارد)

۱۵- تا بیست و چهار ساعت پس از زالودرمانی مصرف تخم مرغ و غذاهای حاوی تخم مرغ ممنوع است.

۱۶ – غذاهای بسیار تند و تیز و بسیار ترش و بسیار شیرین تا بیست و چهار ساعت ممنوع است. (ادویه وکتلت و…).

۱۷ – در صورت عطش وخشکی دهان پس از زالودرمانی ماء الشعیر وشکر سرخ هر هشت ساعت میل شود.

۱۸ – جهت جبران خون از دست رفته ۵شب هر شب یک سیخ گوشت گوسفند کباب شده (بدون نان و برنج) خالی میل نمایید (بجای شام) با سماق ولیمو ترش و عسل میل شود کاملتر خواهد بود. شیره انگور نیز استفاده شود.

۱۹ – زالو ها وقتی از خونخواری سیر شوند خود به خود منطقه را رها می کنند باید صبر کرد تا مقداری خونریزی ادامه یابد.

۲۰ – به توصیه ی اغلب اطبای سنتی بهتر است با بادکش کردن موضع زالو درمانی مقدار بیشتری خون و مواد مضر را بیرون کشید.

۲۱ – محل را با یک ماده ضدعفونی کننده مانند دم کرده صاف شده آویشن یا آب جوشیده ولرم شستشو داده , تمییز می کنیم و سپس پودر زردچوبه , خاکستر باقلا و… روی محل خونریزی (نیش زالوها) می ریزیم .

۲۲ – خونریزی بعد از افتادن زالوها نقش مهمی در بیرون راندن کثافات خون دارد. بنابراین توصیه می کنیم که مانع ادامه خونریزی نشوید و هیچ نوع نگرانی به خود راه ندهید چرا که پس از گردش آب دهان زالو در داخل رگ های بدن و حل کردن غلظت ها و رسوبات دیواره ی رگها , خون آلوده ی متاثر از بزاق دهان زالو به تدریج در طول چند ساعت از محل نیش زالو خارج می شود . سپس خونریزی به خودی خود بسته شده و خون منعقد می شود. ۲۳ – در صورت بروز عفونت در محل زخم زالو که علامت آن با سفید و سرخ شدن دور زخم و دردناکی و ورم مشخص می شود داروی زیر را آماده و به کار برید . تخم گشنیز , آویشن , گل ختمی از هر کدام مساوی تهیه کنید و به گونه ای پودر کنید که از ریز ترین الک رد شود . هر بار به میزان لازم از یک قاشق غذاخوری تا چند قاشق , بسته به وسعت جای نیش ها و تعداد آنها پودر را با آب جوشیده داغ خمیر کنید و در همان حالت گرم روی محل زخم ها ضماد کنید و با چند لایه باند روی آن را محکم ببندید

به طوری که پس از ۲۴ ساعت خمیر مزبور خشک نشده باشد. هر گز زودتر از ۲۴ ساعت ضماد را عوض نکنید. معمولا پس از یکبار بستن عفونت احتمالی کاملا رفع می شود . چنان چه عفونت به طور کامل محو نشده باشد یکبار دیگر این کار را تکرار کنید. چون ضماد مذکور به طور کامل اثر خواهد کرد قاعدتا نیازی به مصرف آنتی بیتیک ها نمی باشد اما در موارد استثنایی ممکن است نیاز به تمهیدات بیشتر باشد . در آن صورت از دم کرده آویشن یا بونه با نعناع یا مرزنجوش روزانه ۳ بار بنوشید. به علت سهل انگاری برخی از افراد زخم زالو مانند هر زخمی به عفونت حاد منجر می شود در این صورت مصرف آنتی بیوتیک با تشخیص پزشک بلامانع می باشد و این موارد به مکانیسم مکش زالو ارتباطی ندارد و تنها عدم رعایت دستورات فوق می تواند عامل عفونت باشد

۲۴ – در صورت ضعف و سرگیجه , بیمار سریعا دراز بکشد و پاها را بالا نگه دارد و سر را روی زمین قرار دهد و به او شربت گلاب و زعفران یا بیدمشک بدهید. نحوه پانسمان پس از زالو درمانی :

بهتر است پس از آنکه زالو موضع آسیب دیده را رها کرد بگذاریم خونروی ادامه پیدا کند تا خون بند بیاید و سپس پانسمان انجام شود بعضی از مردم از این خونریزی می ترسند و تلاش می کنند جلوی آن را بگیرند این ترس تا حدودی بی مورد است و معمولا حدود ۴ تا ۸ ساعت خون ریزی نم نم ادامه دارد. مکانیسم ضد انعقادی آب دهان زالو به خاطر داشتن ماده ای بنام هیرودین به گونه ای است که مانع ایجاد لخته روی زخم می شود . این ماده ضد انعقاد دیواره رگها و مویرگها را می شوید و ناچار باید از همان محل نیش خارج شود تا زمانی که این ماده در خون انسان وجود دارد خون ریزی بند نخواهد آمد. و بهتر است بیمار سر پا نایستد و استراحت کند و از شربت هایی مانند شربت زعفران , آب انار شیرین , شربت گلاب , و بید مشک و شربت تخم شربتی و تخم بالنگو و آب میوه های طبیعی تناول نماید. ولی در صورت سردی مزاج بیمار یا رقت بیش از حد خون بیمار یا احساس ضعف و ناتوانی در بیمار یا به هر دلیل دیگر که شما تصمیم گرفتید پس از رها شدن زالو از موضع , محل را پانسمان کنید به نکات زیر باید توجه کنید:

زالو درمانی مثل حجامت و فصد یا زخم های سطحی دیگر نیست و به علت آنزیم هیرودین موجود در بزاق زالو خون رقیق شده و انعقاد خون در موضع به آسانی صورت نمی پذیرد و به همین دلیل باید حتما از مواد بند آورنده خون به همراه کمی فشار و اقدام به بند آوردن خون بنمائید. چه موادی در بند آوردن خون می توانند ما را یاری دهند ؟

زردچوبه , پنبه سوخته , پودر آویشن , پودر گل انار , عسل , ترکیب عسل با ماست که باید میزان عسل از ماست بیشتر باشد) , مازوی سوخته , نوره یا واجبین , سفال نرم و سائیده , آرد باقلای سرخ شده و نیم سوخته, خاکستر پوست کدوی سوخته , و … و در جایی که به هیچ یک از مواد فوق دسترسی ندارید می توانید از ادرار خود استفاده کنید که هم ضد عفونی کننده و هم بندآورنده خون می باشد . استفاده از ویتامین K اگر چه به سرعت روی انعقاد خون موثر است اما فقط در موارد اضطراری از آن استفاده کنید چرا که زالو درمانی را از هدف خود که رقیق کردن خون است دور می سازد.و پودر های فوق بهتر است قبل از مصرف روی ماهی تابه بو داده شود و سپس مصرف شود.

ابتدا محل را با آب جوشیده ولرم شده یا جوشیده صاف شده داروهای گیاهی مانند آویشن به وسیله گاز استریل ضدعفونی و تمییز کنید و سپس یکی از مواد فوق را به صورت ضماد روی محل نیش گذاشته و سپس روی آن گاز استریل گذاشته و اطراف آن کمی چسب بزنید. در بیمارانی که احتمال عفونت می رود آویشن شیرازی , گل ختمی , تخم گشنیز را از هر کدام حدود ۲۰ گرم با هم مخلوط و آسیاب کنید و با آب جوش خمیر و ضماد کرده پس از بند آمدن خون داغ داغ روی جای نیش زالوها به اندازه یک لایه ضخیم به قطر چند میلی متر بمالید و روی آن را با گاز استریل کاملا بپوشانید و باند پیچی کنید و سپس روی باند چسب ببندید تا هوا به داخل باند نفوذ نکند و این خمیر به مدت ۲۴ ساعت مرطوب بماند و با این روش زخم سریع خوب شده و عفونت نمی کند زیرا مانند خمیر نان کمی ترش می گردد در این حالت دارو خاصیت ضد چرکی و ضدعفونی کنندگی شدید پیدا می کند.